Dit artikel is afkomstig uit Apotheek & Gezondheid nr. 107 (febr./maart 2006):

Redactie: Jan Beenen  -   > iets aanvullend aangepast <
"Ouders en kinderen" -- Hoe de regie in eigen handen houden
………....................................................……………………
Tips om ouderschappelijk regels te stellen en te bewaken:


♥  Een regel moet zinvol zijn.
Het kind moet er iets van leren of de regels moeten het kind beschermen voor een gevaarlijke situatie.
♥  De regel moet haalbaar zijn.
Een regel stellen die niet haalbaar is, frustreert zowel de ouders als het kind.
♥  Er moeten niet te veel regels zijn.

Het is voor ouders erg vermoeiend die de hele dag te bewaken. En een kind aan wie voortdurend eisen worden
gesteld, zal zich daar uit frustratie steeds minder van gaan aantrekken. Ouders hoeven niet op elke kleinigheid te reageren als de belangrijke regels maar in stand worden gehouden.
♥  Ouders moeten het eens zijn over de regels.

Wanneer iets van mama wel mag en van papa niet raakt een kind in de war, maar krijgt het ook de kans met die regels te sjoemelen en ouders tegen elkaar uit te spelen.
♥  Regels moeten bij de ontwikkeling en de leeftijd van het kind passen.

Ze moeten niet te veel van het kind vragen: een kind van twee kan niet in zijn eentje zijn bed opmaken. De regels moeten het kind ook niet beperken in zijn ontwikkeling:
een jongen of meisje van negen jaar moet de ruimte en het vertrouwen van zijn ouders krijgen om als dit veilig kan alleen naar school te gaan. Het kan goed zijn met oudere kinderen de regels in overleg vast te stellen. Dan is de kans dat ze zich er aan houden groter dan wanneer de regels worden opgelegd. Geef je gevoel over iets van je kind aan met “Ik gevoel … over …”-boodschappen i.p.v. “Je bent …”; vermijdt boodschappen die beschuldigend uitgelegd kùnnen worden. (Leef u dus in hoe een boodschap overkomt; en ban uw wrokgevoelens want die werken nadelig).

Overleg met de winwin-methode, met actief luisteren (Thomas Gordon).
♥  Let op wat het kind goed doet en complimenteer hem daarmee.
Het karakter van het kind speelt uiteraard ook mee. Het ene kind heeft veel meer duidelijkheid en regels nodig dan het andere kind.

 

Valkuilen
Als u wilt dat uw kind gehoorzaamt, maak dan altijd duidelijk dat het geen keuze heeft. De meest voorkomende valkuilen zijn:
#-   Zeggen wat u ziet. “je zit de hele dag achter de computer.”
Zo'n constatering zet niet aan tot ander gedrag (bij ouder kind).
Bij jonge kinderen, en jonge hechtingsgestoorde kinderen werkt het ‘constateren’ wel als erkenning van het ‘zijn’ en band met ouder.
#-   De waarom-vraag. "Waarom ruim je jouw spullen niet op?"
Niet doen, u krijgt toch geen zinnig antwoord en uw kind zal heus niet opeens zijn spullen naar zijn kamer of de keuken brengen.

Eerder werkt de ‘Hoe-vraag’; en wàt wilt u?
#-   Bidden en smeken. "Wil je alsjeblieft eindelijk eens die kleren achter je ... opruimen."
Met zo'n verzoek krijgt het kind veel te veel ruimte. Het lijkt er bovendien op dat hij zijn ouders een plezier moet doen. Als u wilt dat uw kind u gehoorzaamt, is een verzoek niet effectief.
#-   Eisen zonder gevolgen. Als u drie, vier, vijf keer tegen uw kind zegt dat het naar bed moet en u laat het er bij zitten als het niet reageert, dan neemt het kind u niet serieus en gehoorzaamt niet.
#-   Dreigen zonder gevolgen. "Als je nu niet achter die computer vandaan komt, mag je nooit meer internetten." Het kind weet dat dit een loos dreigement is. Het heeft geen effect. Wat voelt u?
#-    Het kind negeren. Doe nooit alsof een kind lucht is als het niet doet wat u wilt. Vervelend gedrag kunt u negeren, maar negeer niet het kind. Dan denkt hij dat hij als persoon niet deugt.

 

Het is niet alleen goed voor kinderen en ouders wanneer regels consequent worden toegepast; als ze duidelijk zijn, is daarover ook geen strijd of discussie meer nodig. En dat maakt de sfeer in huis een stuk gezelliger.


Signalen

Vraag de hulp van huisarts, bij Basic Trust, bij kínderpsychiater, (in niet kletsende mate evt. bij) consultatiebureau,  schoolarts, of oudervereniging* als u:
§-   uw kind voortdurend lastig vindt, alleen nog maar boos bent op uw kind,
§-   bijna nooit meer plezier maakt met uw kind,
§-   de opvoeding te zwaar vindt,
§-   regelmatig agressie voelt bij uw kind, diep in uw hart het gevoel heeft dat u niet van   uw kind kunt houden,
§-   steeds vaker schreeuwt of slaat als iets u niet bevalt,
§-   uw kind steeds vaker negeert,

§-   het gevoel heeft dat uw kind de baas in huis is,
§-   niet meer weet hoe u op een andere manier met uw kind kunt omgaan,
§-   verdriet, boosheid en spanning te vaak afreageert op uw kind,
§-   het gevoel heeft alleen voor de opvoeding te staan en dat het allemaal te veel is   geworden.


Mijdt de Jeugdzorg en kinderbescherming; sta, daar, wantrouwig tegenover de ‘deskundigheid’  met betrekking tot met name vermeende stoornissen. Bagatelliseer niet maar eis diagnostiek bij de specialist die u aanwijst. Verzorg het snel zelf!

Vraag uw huisarts (assertief en voor pedagogische tips en diagnose) naar specialisten.
Bent u bekend met de mogelijkheid van een hechtingsstoornis?
*

Adoptie:
Voor adoptiegezinnen is er de Stichting AdoptieVoorzieningen (voorheen WAN) voor wegwijs naar passende jeugdhulpverlening die hechtingsstoornissen (h)erkent en weet wat dan te doen (zonder 'jeugdzorgniveau', zonder jeugdbescherming u wilt specialisme met diagnostiek naar WGBO):  030 – 233 03 40 (maandag t/m vrijdag 9.00 tot 14.00 uur) te Houten; en www.adoptie.nl ;
en Basic Trust:  023 - 54 25 230;  info@basictrust.com .

Vraag info.
Ouderverenigingen met kennis/ervaring/erkenning :
LOGA: http://logadoptie.nl/  ;
LAVA: http://www.adoptie.org/ ;

De Knoop (opgeheven): http://www.deknoop.org/p/adoptiekinderen-hechting-1 ;

KOG: http://www.stichtingkog.info/adressen-websites/ ;

voor scheidende en preventieve ouders: https://jeugdzorg.wixsite.com/jeugdzorg/scheiding-en-aandacht .